ayıcıklı bebek battaniyemiz

uzun zamandır eklemek istiyordum bu zamana kısmet oldu
bu aralar misafir telaşım çoktu sağolsunlar
neyse gelelim battaniyemize.ayıcıklı kısmı polardan aplikeledim kenar kısımlarınıda uygun renklerde tamamladım.ayıcığın etrafını yorganladım birde asimetrik şekillerde yorganlamalar yaptım.bu konuda sağolsun kırkyama hocamdanda yardımlar aldım ara ara kursa giderek.ayıcığın kalıbınıda ekledim belki yapmak isteyen olur diye.ben 60cm.büyüttürdüm ozalitçide.alt kısmı yani arka tarafına mavili pazen aldım malum bebek yum yum yumuşacık battaniyelerde uyusun diye:)))
bu arada ben cinsiyetini hala yazmamışım bebeğimizin faceden soran arkadaşlarım olunca farkettim ama zaten battaniyenin rengindende cinsiyetini anlamışsınızdır.
32.haftamızı dolduruyoruz çok az bir zaman kaldı.ufak tefek eksiklerimizide tamamladım sayılır.hastane çantam hala tam olarak hazır değil aklıma geldikçe bişiler ekliyorum çantaya.
asıl en önemli meselemizde oğlumuza hala bir isim karar verememiş olmamız.
çoğu kişi daha hamile bile kalmadan isim belirlerken biz hala isim konusunu netleştiremedik.eşimin önerilerini ben beğenmiyorum benim seçtiklerimi eşim istemiyor.bakalım nasıl bir isim çıkacak ortaya
birde aklımda kordon kanı bankası düşüncesi var
artık öyle bir zamandayız ki hastalıklar grip gibi an yakınlarımızda dolaşır oldu hatta isimlerini bile ilk defa duyduğumuz hastalıklar cabası.daha ne kadar yaşarız bilemiyorum ama gelecek zaman beni korkutuyor.Rabbim kullandırtmasın ama ihtiyaç duyduğumuzdada çaresiz kalmaktansa bebeğin kordon kanını saklattırmayı düşünüyoruz.tabi bu işin birde maddi yönü var ve hiçde az bir ücret değil.önümüzde cumartesi bu konuyu doktorumlada görüşeceğim kafamda maddi açıdan da önce sorular da var.
doğum yaklaştıkça endişelerimde artıyor.
doğum nasıl olacak
aksi bir durum olmadıkça normal doğum olacak(aksi bir durum olmadıkça tabi)
kim yanımda olacak(büyük ihtimal hiç kimse)
kardeşine kızım nasıl tepkiler verecek(kısmanacağı garanti)
böyle böyle bir sürü düşünceler var kafamda düşünmemeye olayları olabildiğince akışına bırakmaya çalışıyorum ama bu her zaman mümkün olmuyor
hep güçlü olmak yani öyle görünmeye çalışmak beni o kadar yoruyor ki................
telefonlada olsa desteğini benden hiç esirgemeyen annemi çok özlüyorum o herzaman bana neyi nerede nasıl yapacağımı anlatır hep destek verir benim çooook güçlü olduğuma inandırırdı.2.5sene oldu ama hala herşey dün gibi.......................
herşey iyi olacak
herşey düzelecek
herşey iyi geçecek
bu düşünceler içinde olmama yardımcı olan bir eşim olduğu için ne kadar şükretsem azdır heralde
tabi annemin yerini asla ama asla bir başkası dolduramaz o hep bambaşka bir yerde benim gönlümde ve her zaman da o şekilde kalacak.
biraz fazla açıldım düşüncelerim iç sesim fazla konuştu galiba.
sizleri çok seviyorum blogdaşlarım